تحولات و تغییرات سریع دنیای تجارت وناپایداری قیمت ها، بسیاری از فعالان اقتصادی به خصوص در حوزه ی تجارت کالاهای تند مصرف، خدمات فناورانه، حمل و نقل را بر آن داشته که از قراردادهای بلند مدت فاصله گرفته و به قراردادهای کوتاه مدت روی آورند.این پژوهش با رویکرد تحلیلی به بررسی ماهیت قراردادهای کوتاه مدت در بستر حقوق تجارت بین الملل و همچنین مزایای این نوع قراردادها نسبت به قراردادهای بلند مدت، و تفاوت قراردادهای کوتاه مدت با قراردادهای بلند مدت پرداخته و تلاش کرده که جایگاه این نوع قراردادها را در عرف تجاری بین المللی تبیین کند. همچنین این مطالعه نشان داد که در حقوق ایران، قراردادهای بلند مدت به یک عنوان مستقل قانونی تعریف نشده و هیچ مقررات ویژه ای برای آن تعریف نشده، پس قراردادهایی که در عمل ماهیت بلند مدت دارند صرفا تحت شمول قواعد عمومی قراردادها در قانون مدنی قرار می گیرند.این مطالعه نشان داد، قراردادهای کوتاه مدت موجب افزایش انعطاف پذیری در روابط تجاری، کاهش هزینه های معامله و اجرا، تسهیل ورود شرکت های کوچک و متوسط و شفافیت قراردادی میشود. در واقع در روابط تجاری اعتماد نقش بنیادین دارد.قراردادهای کوتاه مدت با فراهم کردن امکان ارزیابی عملکرد طرف مقابل، زمینه ی ایجاد تهعد به شفافیت و حسن نیت و اعتماد تدریجی و در نتیجه روابط تجاری مستحکم را فراهم می کنند.بنابراین قراردادهای کوتاه مدت نه تنها در عرصه ی تجارت بین الملل پاسخ گوی روابط تجاری مدرن هستند، بلکه موجب اعتماد سازی طرفین میشوند.

قرارداد کوتاه‌مدت قرارداد بلندمدت تجارت بین‌الملل عرف تجاری بین‌المللی انعطاف‌پذیری قراردادی.