موسسه آموزش عالی آپادانا فصلنامه تحقیقات نوین میان رشته ای حقوق 2783-3631 2 4 2023 02 16 Restrictions Imposed on Freedom of Will Against Access to Medication as a Human Right (Case Study: Covid-19) محدودیت های حاکم بر آزادی اراده در تقابل با حق بر دارو (مطالعه موردی بیماری کووید 19) 20 39 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA آیدا استادیار و عضو هیئت علمی مؤسسه آموزش عالی آپادانا، شیراز، ایران. محمدجواد دانشجوی کارشناسی ارشد رشته حقوق خصوصی، مؤسسه آموزش عالی آپادانا، شیراز، ایران. 2022 09 21 Taking into account the requirements of collective medicinal benefit, countries may choose to engage in domestic laws related to conclusion and validity of contracts as well as the scope of their effects in order to adjust contractual freedoms. At the international level, one of the derivatives of the principle of free will which has come to be known as the right to free competition (as opposed to the right to intellectual property) has had destructive effects on access to medicine as a human right, the significance of which has dramatically increased with the outbreak of Covid-19 pandemic in 2019. Taking this into account, governments adopt different methods to impose restrictions on freedom of will in order to improve the public health of the society and to provide the ground for formulation of coordinated and systematic combat plans against diseases such as Covid-19. The present study was an attempt to review Iran's domestic laws and international documents that can impose restrictions on freedom of will in the field of public health (as during the outbreak of the Corona virus). The results indicate that in international law, restrictions on freedom of will are usually imposed with respect to collective interests (the need to protect public interests) and prohibition of the abuse of rights. As for Covid-19 pandemic, the need to have universal access to the vaccine and effective drugs against the disease makes sense with respect to the theory of social contract, and convinces human rights bodies to lend more weight to the idea of social responsibility of companies producing Covid-19 vaccine and drugs. به اقتضای منفعت جمع در حوزه دارو، کشورها در حقوق داخلی خود، چه در زمینه انعقاد و اعتبار قراردادهای مرتبط و چه در زمینه محدوده آثار قرارداد، وارد شده و آزادی قراردادی را تعدیل می نمایند. در سطح بین المللی نیز اصل آزادی اراده در قالب حق بر رقابت آزاد و در مقابل آن حق بر مالکیت فکری، تأثیرات مخرب و شدیدی بر حق دسترسی به دارو داشته اند که با شیوع پاندمی کووید 19 در سال 2019 میلادی، این موضوع حائز اهمیت دوچندان گردید. بدین ترتیب، دولت¬ها روش¬های متفاوتی را برای ایجاد محدودیت بر آزادی اراده در راستای ارتقاء بهداشت عمومی جامعه به کار می گیرند تا در زمان بروز بیماری هایی مانند کرونا با سطح شیوع بالا، قادر باشند مبارزه ای هماهنگ و اصولی را بر اساس معیارهای جهانی اجرایی نمایند؛ لذا هدف از انجام مقاله حاضر نیز بررسی حقوق داخلی ایران و اسناد بین المللی است که می¬تواند محدودیت هایی را بر آزادی اراده در حوزه سلامت عمومی (همانند دوران شیوع ویروس کرونا) تحمیل نماید. نتایج به دست آمده بیانگر آن است که اعمال محدودیت بر آزادی اراده در حقوق بین الملل بر دو مبنای منافع جمعی (لزوم حفظ مصالح عمومی) و منع سوءاستفاده از حق صورت گرفته است. در پاندمی کرونا، دسترسی همگانی به واکسن و داروهای مؤثر در برابر شیوع آن تحت عنوان قرارداد اجتماعی قابل¬توجیه است و حقوق بشر را متقاعد می¬کند که ایده مسئولیت اجتماعی شرکت¬های تولید واکسن و تولید داروی کرونا را به طور گسترده تری پشتیبانی کند. /downloadfilepdf/864962